Gurup Seven Escort Nihal

Gebze Plastikçiler Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 5000 tonluk hassas döküm preslerinin ve otomatik CNC freze tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, otoyoldan geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsü karışırken, Çayırova’daki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Nihal, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, işlenmiş titanyum tozu ve steril kimyasal solüsyon kokan sanayi alanına doğru çevirdi.

Nihal, cerrahi implantlar ve medikal titanyum döküm ustası olan babasının yüksek basınçlı sterilizasyon ünitesinde vananın patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile ameliyat masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları omurga implantları, kalça protezleri ve cerrahi sabitleme plakaları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve steril vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin altı yüz derece sıcaklıktaki indüksiyon fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak titanyum implant bloklarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları steril vakumlu ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve kimyasal buhar genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Nihal’in tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Biyomedikal Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak insan hayatını kolaylaştıran yüksek mukavemetli medikal teknolojiler ve biyomateryaller tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle titanyum parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki biyomalzeme mekaniği, organik kimya ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Hacettepe ve Cerrahpaşa hastaneleri acil cerrahi operasyonları için sevk edilecek yüz adetlik özel omurga implant setinin son kontrolü, çapak temizliği ve steril ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Nihal’e kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel steril kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı fabrika ve metal kokar halde binayı kilitledi. Dolmuş duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Nihal, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.