Çekmeköy Taşdelen Sanayi Bölgesi’nin devasa hangarlarına, otonom montaj hatlarının mekanik seslerine ve Şile Otoyolu’ndan geçen tırların gürültüsüne akşamüstü çökerken, Ümraniye’deki bir meslek lisesinin çıkış zili çaldı. On altı yaşındaki Simge, okul ceketini çabucak sırt çantasına koyup kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına yürürken yaptığı planları tebessümle reddedip adımlarını statik elektrik, kesme yağı ve devre kartı kokan sanayi alanına çevirdi.
Simge, elektrik-elektronik ustası olan babasının yüksek voltaj panosunda meydana gelen ark patlamasında iki elinde ağır doku kaybı yaşaması üzerine ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cerrahi kontrol masrafları onun omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları otonom tarım robotları ve elektrikli iş makineleri üreten bu fabrikada lehim çapak temizliği, kablo demeti tolerans kontrolü ve ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; devasa robotik kolların ritmik sesi, havalı lehim çekme cihazlarının tiz vızıltısı ve sıcak plastik kokusuyla kaplıydı. Görevi; üç yüz derece sıcaklıktaki havya hattından çıkan anakartların kenarlarındaki çapakları temizlemek, dijital mikrometre ile kablo klemens geçişlerini doğrulamak ve hazır olan hassas devre bloklarını koruyucu kutulara istifleyip vakumlamaktı. Büyüteç karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve lehim dumanı gözlerini sızlatırdı.
Simge’nin tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Kontrol ve Otomasyon Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak akıllı robotik sistemler ve yenilikçi otonom araçlar tasarlayan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. İki eliyle devre kartlarını temizlerken gözleriyle duvardaki elektrik devre analizleri, mantık kapıları ve analitik geometri formüllerini takip edip zihninden soru çözüyordu.
O gece, Hollanda’ya ihraç edilecek beş yüz adetlik otonom sera robotu beyin kartlarının son kontrolü, lehim temizliği ve steril ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu erken ayrılınca tüm yük Simge’ye kaldı. Saatlerce lehim dumanı ve statik tozun ortasında parçaları tek tek kontrol etti ve paketledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde iş bitti. Üstü başı fabrika kokar halde binayı kilitledi. Taşdelen durağına yürürken esen poyraz yüzüne çarptı; ancak Simge, kendi kaderini kendi iradesiyle şekillendirdiğini biliyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.