İri Memeli Sexi Escort Damla

Pendik Kurtköy Sanayi Bölgesi’nin Sabiha Gökçen Havalimanı yakınlarındaki devasa dökümhane binaları üzerine kış akşamının dondurucu poyrazı çökerken, semtteki mesleki ve teknik lisenin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Damla, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını yüksek sıcaklıktaki döküm fırını, erimiş metal ve koruyucu gres yağı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Damla, döküm pota ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki sıvı metal sıçraması sonucu ağır yaralanıp felç kalması üzerine dokuz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu otomotiv motor bloğu üreten döküm fabrikasında çapak alma, kum kalıp temizleme takibi ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa ergitme fırınlarının derinden gelen uğultusu, havalı çapak neşterlerinin ve zımpara motorlarının tiz vızıltısı, yanık yağ ve koruyucu gaz kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırından ve pres kalıplarından çıkan alüminyum motor motor parçalarının kenarlarındaki döküm çapaklarını pnömatik el zımparasıyla temizlemek, soğutma banyosundan geçen parçaları hassas dijital kumpasla ölçmek ve hazır olan ağır metal parçaları ahşap paletlere istifleyip çelik çemberle sabitlemekti. Saatlerce sıcak döküm tezgahının karşısında durmaktan yüzü kızarır, zımpara motorunun titreşiminden ellerinde sızlayan nasırlar oluşur ve metal tozu genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Damla’nın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak hafif alüminyum alaşımları ve uzay teknolojileri malzemeleri üzerine uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Geometri özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle sıcak döküm parçanın çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik, vektörler ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden soruları çözmeye çalışırdı. Döküm fırınlarının çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Bursa’daki bir otomotiv montaj fabrikasına yetiştirilmesi gereken beş yüz adetlik alüminyum motor karteri setinin son kontrolü, çapak temizliği ve paletlenmesi acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Damla’ya kaldı. Saatlerce metal tozu ve sıcak fırın kokusunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve ahşap paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu ve sanayi yağı kokar halde fabrikayı kilitledi. Kurtköy otobüs durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Damla, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.