Kartal Popüler Escort Tuğba

Kartal Yakacık Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 1500 tonluk sıcak çelik dövme preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesine ve D-100 karayolundan geçen ağır yük tırlarının gürültüsüne kış akşamüstü çökerken, Pendik’teki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Tuğba, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, döküm kumu ve sıcak çelik tozu kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Tuğba, çelik dövme ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki şekillendirme presinde hidrolik valfin patlaması sonucu iki elinde ağır doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cerrahi kontrol ile fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları metro hatları, tramvaylar ve yüksek hızlı trenler için yüksek mukavemetli çelik akslar, tekerlek göbekleri ve tekerlek takımları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk ultrasonik çatlak denetimi ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin iki yüz derece sıcaklıktaki fırınların derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik tren akslarının kenarlarındaki keskin çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpas ve ultrasonik test cihazı ile aks iç yapı bütünlüğünü doğrulamak ve hazır olan ağır parçaları çelik çemberle bağlayıp ahşap paletlere istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve yağ dumanı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Tuğba’nın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Raylı Sistemler Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak şehir içi ve şehirler arası toplu taşıma araçları için güvenli ve dayanıklı çelik akslar tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki metalik bağ teorileri, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Metro İstanbul M4 Hattı trenleri için acilen sevk edilecek iki yüz adetlik özel çelik aks setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Tuğba’ya kaldı. Saatlerce duman ve çelik tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı çelik tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Yakacık dolmuş duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Tuğba, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.