Kucaktan İnmeyen Escort Damla

Beşiktaş’ın tarihi Akaretler Sıraevleri’nin dik taş yokuşlarına, Şair Nedim Caddesi’nin akşam trafiğine ve Boğaz’dan gelen ıslak poyrazın getirdiği sonbahar soğuğuna saat beş suları çökerken, Kabataş’taki bir anadolu lisesinin son ders zili çaldı. On yedi yaşındaki Damla, okul ceketinin üzerine giydiği fermuarlı koyu gri kabanını ilikleyip ıslanmış sırt çantasının askılarını omuzlarında sıkıca düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Çarşı içindeki kafelere veya ıslak hamburgercilere gitme davetlerini tebessümle geri çevirerek, adımlarını Akaretler’deki tarihi bir taş binanın ikinci katında yer alan uluslararası yeşil enerji ve karbon belgelendirme acentesine doğru hızlandırdı.

Damla, sekiz ay önce babasını Boğaz geçişi yapan bir akaryakıt tankerinde makine dairesindeki buhar borusu patlaması sonucu kaybettikten sonra felçli teyzesi ve ilkokul dörde giden küçük kardeşinin tüm geçim yükünü üstlenmişti. Evin kirasını ödemek, teyzesinin medikal medikal giderlerini karşılamak ve kardeşinin masraflarına yetişebilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası karbon kredisi kayıt personeli olarak çalışıyordu.

Büro; taze filtre kahve, nemli evrak, geri dönüştürülmüş kâğıt kokusu ve yüksek hızlı evrak tarayıcılarının ritmik vızıltısıyla kaplı son derece disiplinli, vakur ve yüksek tempolu bir mekândı. Damla’nın görevi; İskoçya ve Danimarka menşeili rüzgâr santrali yatırımcılarından gelen doğrulama şartnamelerini sisteme işlemek, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ile ISO 14064 emisyon dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak gizlilik dereceli karbon ayak izi raporlarını teslim kütüğüne kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında emisyon katsayılarını ve santral üretim kodlarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve ağır teknik arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Damla’nın en büyük arzusu ise İstanbul Teknik Üniversitesi Çevre Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp yenilenebilir enerji ve küresel iklim stratejileri geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Kimya-Fizik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki stokiyometri, gaz yasaları ve integral sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve yeşil enerji projelerinin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) kuruluna sunulacak yetmiş beş parçalık Acil Karbon Nötrlük Onay Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir denetim için Bandırma’daki rüzgâr santraline gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Damla’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Beşiktaş İskelesi’ne doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.