Dolgun Kalçalı Sarışın Escort Göksu

Anadolu Hisarı Göksu Deresi Kıyısında Islak Ahşap Oyymaları

Emin, Anadolu Hisarı'nın hemen yanından Boğaz'a dökülen Göksu Deresi'nin üzerındaki ahşap köprünün taş ayağına çökmüştü. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Ahşap Sanatları ve Restorasyon Bölümü’nden dereceyle mezun olmuş, Boğaz kıyısındaki tarihi yalıların ahşap doğramalarını ve oymalarını restore eden özel bir atölyede çalışmaya başlamıştı. Ancak atölye sahibi, üstlendiği restorasyon projesinden aldığı avanslarla birlikte borçları geride bırakıp bir gecede yurt dışına kaçmıştı. Emin hem aylardır alamadığı maaşlarıyla baş başa kalmış hem de atölyeye ait tarihi ahşap oyma bıçaklarının borcu üzerine yıkılmıştı.

Eylül ayının dondurucu poyrazı Göksu Deresi boyunca uğuldayıp Boğaz'ın tuzlu suyuyla birleşirken, cebinde kalan son birkaç bozuk parayı sayıyordu. Beykoz’da kiraladığı küçük çatı katı dairesinin sahibi, birikmiş iki aylık kira ödenmediği için sabah kapının kilidini değiştirmişti. Kucağındaki su geçirmez kılıfta sadece dedesinden kalma ıhlamur ağacından oyma bıçakları, zımpara kâğıtları ve el çizimi oyma paftaları vardı. Derenin kapkara sularına batan ahşap sandalların çatırtısını dinlerken, bu devasa şehirde gidecek hiçbir yerinin olmaması göğsünü sıkıştırıyordu.

Gözyaşlarını rüzgâra teslim edip çantasından bir parça ham ıhlamur takozunu ve oyma bıçağını çıkardı. Sokak lambasının cılız sarı ışığı altında, Göksu’nun kıyısındaki tarihi yalının gergilerini ve motiflerini ahşabın üzerine mikro detaylarla oymaya başladı. Bıçak ağacı her yardığında içindeki kırgınlık ve çaresizlik bir sanata dönüşüyordu. O sırada, derenin kıyısındaki tarihi yalıda restorasyon yürüten kıdemli bir restoratör mimar, gece yarısı köprü ayağında titreyerek pürüzsüz ahşap işçiliği çıkaran Emin’i fark etti. Ahşaptaki kıvrımları ve teknik ustalığı gören mimar, genç kadına Boğaz’daki yalı restorasyonu projesinde uzman ahşap restoratörü olarak çalışma imkânı sağladı. Emin, Anadolu Hisarı’nın gölgesinde bu şehrin ona pes etmeme gücünü yeniden verdiğini hissetti.

Anadolu Kavağı Yoros Kalesi Surlarından Karadeniz’e Bakış

Seda için İstanbul, Boğaz’ın en kuzey ucundaki Anadolu Kavağı’nda, Yoros Kalesi’nin heybetli taş surlarına vuran hırçın Karadeniz rüzgârından ibaretti. Harita Mühendisliği ve Jeodezi Bölümü mezunuydu; Boğaz kıyısındaki tarihi kale ve tabyaların kayma risklerini ve zemin erozyonlarını lazer tarama cihazlarıyla ölçen bağımsız bir araştırma ekibinde çalışıyordu. Ancak ekibin bağlı olduğu danışmanlık firması, resmi kurumlara sunduğu sahte raporlar yüzünden mühürlendi; Seda, hiç dâhil olmadığı bir usulsüzlük yüzünden hem işinden oldu hem de sektörde adı haksız yere lekelendiği için yeni bir iş bulamaz hale geldi.

Gecenin saat üçünde, Ceneviz Kalesi’nin harabe surlarına çıkan dik patikanın kenarındaki taş bankta tek başına oturuyordu. Karadeniz’den gelen puslu yağmur çam ağaçlarının arasından süzülüp kabanını ıslatıyordu. Kavacık’ta kaldığı evden kirayı ödeyemediği için çıkmak zorunda kalmış, yanına sadece topoğrafya haritalarını, el tipi lazer metresini ve kişisel eşyalarını alabilmişti. Cebindeki otobüs kartının basım hakkı tükenmiş, Karadeniz’e açılan fenerlerin ışıklarını izlerken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.