Kıvırcık Saçlı Escort Göksu

Göksu Deresi’nin Boğaz’a döküldüğü noktada kıyıya vuran serin suların sesi ve Anadoluhisarı’nın tarihi kalelerinin surlarından esen dondurucu ekim poyrazı, çınar ağaçlarının kurumuş yapraklarını ahşap iskelelerin üzerine savururken, Beykoz’daki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Ceyda, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe montun düğmelerini ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının dere kenarındaki çay bahçelerinde oturup sıcak çikolata içme davetlerini tebessümle geri çevirerek, adımlarını Göksu Caddesi üzerinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma restore edilmiş iki katlı tarihi ahşap bir binadaki uluslararası ahşap tekne ve tarihi filika restorasyon acentesine doğru hızlandırdı.

Ceyda, altı ay önce babasını Boğaz’da yürütülen tarihi bir ahşap çektiri ve filika yenileme çalışması sırasında maruz kaldığı talihsiz bir tersane kazasında kaybettikten sonra, kronik akciğer rahatsızlığı bulunan annesi ve ortaokula giden küçük erkek kardeşinin tüm geçim yükünü üstlenmişti. Kavacık’ın dik yokuşlarındaki kiralık bir dairenin masraflarını karşılamak, annesinin her ay yenilenen oksijen konsantratörü ve medikal ilaç giderleri ile kardeşinin okul ihtiyaçlarını karşılayabilmek için hafta içi her gün okul çıkışında bu acentede akşam sekreteri ve ahşap deniz araçları tescil personeli olarak çalışıyordu.

Büro; çam katranı kokusu, gürgen ve meşe ağacı cilaları, deniz haritası paftaları ve geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur ama yüksek tempolu bir mekândı. Ceyda’nın görevi; Londra ve Oslo merkezli denizcilik mirası enstitülerinden gelen Osmanlı dönemi ahşap kalyon ve filika gövde mukavemet raporlarını sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak ahşap lif esneklik ve tuzlu su dayanım test belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında ahşap yoğunluk katsayılarını ve uluslararası tescil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo pafta klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Ceyda’nın en büyük arzusu ise İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi’ni kazanıp İstanbul’un tarihi deniz taşıtlarını ve ahşap yat mimarisini yaşatan uzman bir gemi inşa mühendisi olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Matematik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki türev, integral ve analitik geometri sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve dev ahşap tekne paftalarının ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, Rahmi M. Koç Müzesi’nden getirilen XIX. yüzyıla ait bir filikanın Londra’daki Uluslararası Ahşap Deniz Araçları Konservasyon Merkezi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Restorasyon Akreditasyon Dosyası’nın taranması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir saha tespiti için Haliç tersanesine gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Ceyda’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Ahşap binanın ağır kapısını kilitleyip Otobüs Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.