Koca Kalçalı Tatlı Escort Bahar

Ocak ayının sonlarına doğru Boğaz’dan Kuzguncuk vadisine fırtınayla dolan buz gibi karla karışık yağmur, Perihan Abla Sokak’ın renkli ahşap cumbalı evlerini ıslatıp Bereketli Sokak’ın dik taş basamaklarında küçük çamur dereleri oluştururken; Bahar kucağındaki ağır gürgen ağacı kütüğünü, çelik iskarpela takımlarını ve doğal ıhlamur yağı kavanozlarını düşürmemek için yokuşu tırmanıyordu. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İç Mimarlık ve Ahşap Sanatları Bölümü son sınıf öğrencisi olan Bahar, Artvin’in dik dağ köylerindeki ahşap işçiliği geleneğinden İstanbul’a, geleneksel ahşap oyma zanaatını modern mimari rölyeflerle buluşturarak heykelsi ahşap panolar üretme hayaliyle gelmişti. Kuzguncuk’un yüksek noktalarında, çatısı rüzgârda gıcırtıyla sarsılan tek odalı eski bir ahşap çatı katında yaşıyor; akşamları İcadiye Caddesi üzerindeki tarihi bir fırında hamur karıp ekmek taşıyarak hem ev kirasını çıkarıyor hem de değerli ceviz ve abanoz ağaçları, özel iskarpela bıçakları için para biriktiriyordu.

O gün, hayatının dönüm noktası sayılan uluslararası bir ahşap ve kent sanatı sergisinin eser teslim günüydü. Kuzguncuk Sahili’nin hemen yanındaki tarihi bir ahşap iskele binasında düzenlenecek "Boğaz’ın Ağaçları ve Kuzguncuk’un Hafızası" temalı sergi için aylardır uykusuz kalarak hazırladığı, ceviz ağacına iskarpelayla milim milim işlediği devasa "Kuzguncuk Cumbaları ve Çınar Ağacı" ahşap oymasını jüriye ulaştırması gerekiyordu. Eğer eseri dereceye girerse hem Avusturya’daki Viyana Uygulamalı Sanatlar Üniversitesi’nde iki yıllık burslu ahşap restorasyonu eğitimi imkânı kazanacak hem de altı aydır biriken kereste tedarikçisi borçlarını kapatabilecekti. Günlerdir iskarpela tutmaktan avuç içleri nasır tutmuş, ahşap tozu yüzünden boğazı ve gözleri tahriş olmuştu.

Ancak Bereketli Sokak’ın en dik ve kaygan virajında ilerlerken, mahalle arasındaki tarihi bir ahşap evin çatı restorasyonundan kayıp düşen ağır bir kiremit kütlesi Bahar’ın tam önüne savruldu. Anlık bir korkuyla kenardaki ahşap çitlere doğru sıçrayan Bahar’ın ayağı, ıslak ve çamurlu taş basamakta kaydı. Sertçe yere kapaklanan genç kızın kucağındaki bez muhafaza kılıfı elinden fırlayarak merdiven köşesindeki demir elektrik direğine çarptı. Kılıftan fırlayan o hassas ceviz ahşap pano sert metale vurarak çatırdayarak tam ortasından yarıldı; incelikle oyduğu cumba motifleri çatlayıp ufalandı, haftalarca ter döktüğü ahşap desenler çamurlu suyun içine saçıldı.

Bahar, dizlerindeki kanamanın ve ellerine batan ahşap kıymıklarının acısını hissetmeden, çamurlu suyun içinde ikiye ayrılan ahşap panosuna ve ufalayan ceviz parçalarına bakarak donakaldı. Haftalarca ter döktüğü uykusuz geceler, nasırlı elleri ve Viyana hayalleri saniyeler içinde o kirli suyun içinde yok olup gitmişti. Ağlamaktan göğsü sıkışan genç kız, Kuzguncuk’un bu fırtınalı ve dik sokağında ne kadar çaresiz kaldığını felt etti.

O sırada sokağın hemen başındaki eski bir ahşap restorasyon atölyesinden çıkan, Kuzguncuk’un elli yıllık emektar ahşap ve oymacılık ustası "Nadir Usta" gürültüyü duyup dışarı koştu. Bahar’ın çaresizce ahşap parçalarını toplamaya çalıştığını görünce onu kolundan tutup kaldırdı, omuzlarına talaş ve tutkal kokan önlüğünü örterek dumanı tüten kütük sobasının yandığı atölyesine götürdü.