Leyla’nın İstanbul Mesaisi

Kadıköy’ün ara sokaklarından birindeki bir kafenin cam kenarında oturan Leyla, dışarıdaki yağmurun asfaltı parlatışını izliyordu. Üzerindeki sade hırkası ve elindeki ders notlarıyla, dışarıdan bakan kimse için İstanbul’un milyonlarca genç kadınından farklı değildi. Ancak hava karardığında, bu şehrin tamamen başka bir yüzüyle randevusu vardı.

Anadolu’nun küçük bir şehrinden büyük umutlarla geldiği üniversite hayatı, İstanbul’un ezici pahalılığı ve yalnızlığı karşısında kısa sürede duvara çarpmıştı. Hayatta kalmak, eğitimini bitirebilmek ve kimseye muhtaç olmamak için adım attığı escortluk dünyası; dışarıdan etiketlemesi kolay, ancak içeriden her gün ruhu bileyen ağır bir sınava dönüşmüştü.

İki Ayrı Sahne, Tek Oyuncu

Leyla’nın yaşamı, bir gündüz ve gece tiyatrosu gibi iki ayrı perdeye bölünmüştü. Gündüzleri kampüs bahçesinde arkadaşlarıyla çay içip sessizce sohbet eden o mütevazı kadın; gece olduğunda Beşiktaş’taki evinde hazırlanır, şık kıyafetleri ve özgüvenli duruşuyla şehrin ışıltılı mekanlarına adım atardı.

O gece Maslak’taki yüksek bir rezidans dairesinde buluştuğu kişi, şirket yönetiminde tepe noktada olan ama muazzam bir yalnızlık çeken orta yaşlı bir adamdı. Leyla bu işte geçen süre boyunca şunu çok iyi kavramıştı: Karşısındaki insanlar çoğu zaman sadece parayla satın alabildikleri bir "yargısız alana" ihtiyaç duyuyorlardı. Dinlenilmek, rol yapmadan bir iki saat geçirebilmek ve içlerini dökebilmek, fiziksel yakınlıktan çok daha öncelikli bir talepti.